De geschiedenis deel 1
De geschiedenis van de Stichting van Vrienden van Mercy´s Orphanage Deel 1.
Toen ik in januari 2002 terug was op Nederlandse bodem, bedacht ik dat Luben en Mercy verder geholpen moesten worden in hun ideaal om een tehuis te kunnen bieden aan 50 wees en straatkinderen.
Hoe moest dat geld bijeen gebracht worden, hoe moest dat beheerd worden en vooral hoe moet dat gaan zodat het bonafide is?
Iemand wees mij erop dat je een stichting kon oprichten, een stichting waarvoor je niet persoonlijk verantwoordelijk gesteld wordt voor het geld dat in omloop is , zolang je het maar open en eerlijk beheert.
Een stichting oprichten, hoe doe je zoiets?
Eerst met een kennis gesproken die vrienden heeft die dat ook als taak op zich genomen hadden, een echtpaar uit Heemskerk, die geld bijeen zamelen voor een arts in het noorden van India. Tijdens het gesprek met de man bleek al snel dat er geen sprake is van een klein ding voor elkaar en dan achterover leunen, eens per week een uurtje eraan wijden of zo nu en dan eens iets voor de stichting doen, nee, zodra je daarmee bezig gaat ben je er bij wijze van spreke dag en nacht mee bezig. Bij hen begon het met een stethoscoop, toen een jeep en nu staat er een heel ziekenhuis. Wel een enorme voldoening, maar ook een enorme drukte brengt het dus met zich mee.
Ook werd het me duidelijk dat je eigenlijk minstens 3 mensen moet hebben die net zo enthousiast zijn als jezelf, zodat de stichting kan gaan draaien. Op naar de K.v.K. om daar de nodige info te halen en me nog meer voor te laten lichten.
Peter gemaild of hij er niets voor voelde om met Geer en mij een stichting op te richten. Gelukkig was hij er direct voor in en zo kwam het dat op 16 februari wij bij elkaar kwamen en uit ons midden Peter als voorzitter kozen, Gerard als penningmeester en ik de secretaris werd.
Yvonne was meegekomen met Peter en heeft als notulist gefungeerd, heeft de notulen ook direct gemaild alsmede een waslijst aan zaken die geregeld moeten worden wil je de stichting een feit maken. Op die dag werd er gebrainstormd over de naam en vooral de doelstelling van de stichting, waar ga je voor en hoe baken je je doel af zodat het beheersbaar blijft?
Yvonne is direct aan de slag gegaan, samen met Sylvia, met het maken van aanmeldingsformulieren, infomateriaal en papieren voor eenmalige donatie, een hele klus al met al.Gerard is info gaan helen bij de bank over het openen van een rekening en de mogelijkheden om geld over te maken aan Luben en de machtigingen van de mensen hier te incasseren.
Peter oriënteerde zich op een breder vlak om te zien hoe het grote geld bij elkaar geharkt moest worden en ik vroeg Edwin Mascini of hij wilde helpen om de acte goedkoop te laten passeren, wat hij opnam als een sponsoring van zijn kant.
Op 20 maart hadden we alles bij elkaar en op die gedenkwaardige woensdagmiddag zijn Geer en ik naar het kantoor van Notaris Mascini gegaan om de akte te tekenen. Peter kwam nog diezelfde dag om bij ons thuis de zaak te ondertekenen en Gerard liet de Stichting op 21 maart, begin van de lente, inschrijven bij de K.v.K. Maandags daarop naar de bank en direct het eerste geld storten wat we ontvangen hadden van een paar enthousiastelingen die ons een warm hart toedragen, een bedrag van €204.-
Hoe nu verder?
Eerst ging ik een map maken met alle gegevens erin die nodig kunnen zijn wanneer er een presentatie gegeven mocht worden.
Al op 13 februari ben ik met mijn handeltje op stap gegaan naar Hans en Ellen Bonfrer. Zij hebben een stichting Club Bambino en Hans had mij uit hoofde van bestuurslid al F 5000,- beloofd toen ik in India zat. Ik wilde het toch officieel doen en ging naar ze toe om de zaak goed uit de doeken te doen en een beetje te onderbouwen. Half mei hebben ze € 2250,- overgemaakt op de rekening van de stichting en het grote werk kan dus beginnen. Die mogelijkheid kwam al snel in zicht, want Georges Dumont nodigde mij uit om mee te gaan naar een bijeenkomst van de ¨Loge van Sint Andries¨ die een vergadering had belegd in Nieuw Vennep op 15 april.
Ik had de bouwtekening bij me, de totale begroting voor het huis, de verklaring van de oprichting van de stichting Mercy Dalit Home, een aantal foto´s, de lijst van de kinderen die nu al in het tehuis wonen en de lijst van de toekomstige bewoners. Daarnaast had ik een spiekbriefje gemaakt met de punten erop die zeker aan bod zouden moeten komen tijdens mijn praatje van 7 minuten, meer kreeg ik niet van het 14 koppig tellende gezelschap.
Gelukkig ging het me redelijk af en kon ik ook wat concreets laten zien, er zat een makelaar en een projectontwikkelaar in de club die erg geïnteresseerd waren in de tekening en de begroting.
Na 20 minuten kon ik weer gaan en Georges heeft me keurig netjes afgeleverd thuis.
Op 2-7-2002 kregen we van de penningmeester van de Loge € 500 overgeschreven op onze bankrekening en Georges vertelde me dat hij nog € 445,- heeft die hij zal overmaken. Kortom een goede zaak waar we uiteraard zeer blij mee zijn.
Er zal nog een bedrag volgen in de komende tijd, nl. € 500 op 21-11-2002
De volgende stap was om bekendheid te geven aan de nieuwe stichting en dat gebeurde in de vorm van een feest, gegeven op de Jacobaschool op vrijdag 19 april.
Na een goede voorbereiding met bekendheid via het Haarlems Weekblad, de Heemsteder en de Heemsteedse courant waar ik mijn verhaal in liet schrijven en het artikel liet complementeren met foto´s en met een uitnodiging compleet met logo van de stichting werd het een gezellig feest waar bijna 80 mensen op af gekomen waren. Veel mensen konden die avond niet komen, maar dat weerhield hen niet om toch een duit in het zakje te doen en tenslotte was de opbrengst zo´n € 750.- wat natuurlijk niet gek is voor de eerste keer.
Veel goede wensen werden er voor de stichting geschreven door mensen die het werkelijk menen. Naar aanleiding van het feest hebben we ook 4 mensen bereid gevonden om kinderen te sponsoren en ze zodoende een betere toekomst te geven.
Daarna een praatje in de Valkenburgkerk in Heemstede op moederdag 12 mei.
Peter kwam ook naar de kerk toe en had hele professionele naamkaartjes bij zich zodat niemand zich hoefde af te vragen wie er bij de ingerichte stand hoorde die achter in de kerk stond opgesteld.
Aan het eind van de mis mocht ik een praatje houden over mijn verblijf in India, tenslotte had ik ook een verhaaltje gedaan voordat ik vertrok vorig jaar en dit was eigenlijk een beetje een vervolg daarop.
Na de zegen gingen we op onze plaats staan en kwam meneer Bouwens op me af, ik had hem verteld over mijn aanwezigheid in de kerk en hij wilde graag de foto´s zien. Hij gaat ook zijn best doen om geld in te zamelen. Veel informatie papieren en andere aanmeldingsformulieren zijn er uit gereikt en het geld komt ook binnen. Tevens aan Pastoor Wagemaker een info-envelop gegeven voor de raad van Charitas van de kerk. Hij zou het praatje erbij gaan houden dus hopelijk komt dat goed. Zij hebben een donatie van € 500 overgemaakt.
Tenslotte info opgestuurd naar Amsterdam voor eventuele sponsoring van kinderen en naar Heerhugowaard, dus de kring wordt al groter.
Het ¨praatje¨ in de werk heeft veel euro´s opgeleverd, in ieder geval hebben 2 dames zich ontfermd over Sundar en Satish en hebben we € 1000 toegezegd gekregen van ¨Vincent kleding¨een tweedehands kledingzaak in de Zoetestraat in Haarlem, afdeling van buurtcentrum ¨Binnensteeds¨ die kleding verkopen en de opbrengst daarvan aan goede doelen doneert.
Het precieze bedrag is uiteindelijk dik € 2000,- geworden een enorm bedrag wat we goed gaan besteden in India..
Peter heeft een brief geschreven aan zijn bedrijf dat ook een goede doelen pot heeft.
Op 24 juni was er een vergadering die door omstandigheden doorgeschoven werd naar later tijdstip. Op de eerstvolgende vergadering werd er over onze stichting gesproken en daarin werd besloten om ons werk te honoreren met het totale aangevraagde bedrag, € 25.000
De blijdschap die dat gaf is met geen pen te beschrijven! We voelen ons de koning te rijk en gaan nu precies kijken hoe we het geld verdelen en hoe snel het huis kan worden gebouwd.
